 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| บทที่ ๒
| หน้าที่ ๑ |
|
อรุณรุ่ง ณ วิหารบุพพาราม นครสาวัตถี ด้วยว่าพระธิดาองค์น้อยเสด็จมาถวายทานอยู่เนืองนิจ จึงไม่มีใครผิดสังเกตว่าวันนี้จะทรงมาเช้ากว่าปกติ ทั้งยังรับสั่งให้นางสนมคอยอยู่เบื้องนอกเหมือนที่เคยทำมา ครั้นถึงในพระวิหารก็ทรงประทับนั่งอยู่เบื้องล่างอันต่ำกว่าอาสนะพระภิกษุผู้ทำการเทศน์ถวาย ในที่นี้จึงทรงเป็นอุบาสิกาดรุณีคนหนึ่ง ไม่ได้แตกต่างจากอีกหลายนางที่นั่งอยู่ใกล้ๆเท่าใดนัก ทูลพระธิดาเพคะ เสด็จมาแต่เช้า ข้าพระองค์ไม่ทันออกไปรับเสด็จ ไม่เป็นไรหรอกเพคะ น้อยคนนักจะทักลูกหลานของคุณทวดวิสาขา*
ถูก ว่าแต่วันนี้พระธิดาทรงพาพระพักตร์หมองอย่างนี้มาฟังธรรม ไม่สมกับเป็นพระธิดาจันทราวตีที่หม่อมฉันรู้จักเลยเพคะ ข้าพระองค์ต้องเตรียมการเดินทางไปนครเวสาลีเพคะ พระภิกษุผู้อาวุโสหลายรูปในวิหารบุพพาราม มีความจำเป็นจะต้องเดินทางไปที่นั่น แล้วไหนจะพวกอุบาสกอุบาสิกาที่ประสงค์จะติดตามไปด้วย ครอบครัวข้าพระองค์จำเป็นต้องคอยดูแลเรื่องข้าวปลาอาหารและเครื่องใช้ต่างๆไม่ให้บกพร่อง โอ
พระธิดาไปอยู่ที่ไหนมาเพคะ เอ้อ ขอประทานอภัยเพคะ ข้าพระองค์นึกว่าพระธิดาเป็นเพื่อนหญิงคนหนึ่ง เพคะ เมื่อหลายเดือนก่อน พระภิกษุชาวเมืองเวสาลี ได้แตกกันออกเป็น
๒ ฝ่าย อันเนื่องมาจากความขัดแย้งกันในเรื่องวัตถุ ๑๐ ประการที่ภิกษุวัชชีบุตรนำมาแสดง
ว่ากันตามพระวินัยแต่เดิมมาวัตถุเหล่านั้นล้วนเป็นของผิดพระธรรมวินัยทุกข้อ
แต่กลับนำมาใช้เป็นข้อวัตรปฏิบัติที่เป็นที่รู้กันเฉพาะกลุ่ม
|
|
| วิสาขา ชื่อมหาอุบาสิกาสำคัญในครั้งพุทธกาล
มีลักษณะของเบญจกัลยาณี คือความเป็นหญิงงาม ๕ อย่างคือ ผมงาม เนื้องาม(เหงือกและริมฝีปากแดงงาม)
ฟันงาม ผิวงาม วัยงาม(งามทุกวัย) แม้อยู่กลางลูกหลานกว่าห้าร้อยคน ก็แทบแยกไม่ถูกว่าคนไหนเป็นนางวิสาขา |
|
| < หน้าก่อนหน้า |
หน้าถัดไป
> |
