ความคิดเห็นที่ 8 : (เฉลิมศักดิ์)
จากคำนำหนังสือ หลักธรรมอันเป็นหัวใจ พระพุทธศาสนา โดย อ.วศิน อินทสระ
-----------------------------------------------------------------
ทางบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด ได้ขอร้องข้าพเจ้าช่วยเขียนประมวลหลักธรรมที่พอจะกล่าวได้ว่าเป็นหัวใจพระพุทธศาสนามาไว้อย่างสั้นๆ พอเป็นแนวทางสำหรับผู้สนใจ
ข้าพเจ้าจึงได้ประมวลหลักธรรมดังปรากฏในหนังสือเล่มนี้ขึ้น เพื่อสนองเจตนาของบริษัทและเห็นว่าจะเป็นประโยชน์แก่ผู้สนใจทั่วไปด้วย หลักธรรมดังกล่าวคือ อริยสัจ๔, ไตรลักษณ์, ปฎิจจสมุปบาท, ความไม่ประมาท, พระพุทธโอวาท ๓ ข้อ, ความไม่ยึดมั่นถือมั่น และความหลุดพ้น ได้เขียนไว้อย่างสั้นๆ พอเป็นแนวทางเท่านั้น
อริยสัจ นั้นเป็นหลักเหตุผลที่พิสูจน์ได้ด้วยตนเองอย่างแท้จริง มรรคมีองค์ ๘ (ส่วนหนึ่งของอริยสัจ) เป็นแนวทางดำเนินชีวิตที่ละเอียดอ่อนและสูงเยี่ยม
ไตรลักษณ์ ช่วยให้เรามองเห็นโลกและชีวิตตามความเป็นจริง ไม่หลงงมงายอยู่กับความลวงของสิ่งที่ปรากฏภายนอก อันเป็นมายาแห่งโลก ความยึดมั่นในตัวตนอย่างมืดบอดซึ่งเป็นรากเหง้าแห่งอกุศลนั้น จะถูกกร่อนรากให้คอดกิ่วไปทีละน้อย เมื่อมาพิจารณาไตรลักษณ์ด้วยปัญญาอันชอบ เป็นทางลัดไปสู่ความบริสุทธิ์แห่งดวงจิตที่เคยหมักหมมมานาน
ปฏิจจสมุปบาท เป็นศูนย์กลางแห่งคำสอนอันถูกต้องทั้งหลายช่วยให้เรามองเห็นโลกและชีวิตในฐานะเป็นสิ่งอาศัยกัน เกิดขึ้นชั่วคราวตามเหตุปัจจัย และจะดับไปเมื่อสิ้นเหตุปัจจัย ช่วยให้เรามองเห็นเรือน คือโครงสร้างแห่งชีวิตทั้งหลัง พร้อมทั้งเครื่องประกอบอันให้สำเร็จเป็นเรือน ไม่ใช่เห็นเพียงผิวเผินภายนอกเท่านั้น เป็นมงกุฏเพชรแห่งความรู้และความเข้าใจอันถูกต้องเกี่ยวกับปัญหาชีวิตอันลึกซึ้งละเอียดอ่อน ถึงกับได้รับการยกย่องจากพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า " ผู้ใดเห็นปฏิจจสมุปบาท ผู้นั้นชื่อว่าเห็นธรรม" มีความหมายเท่ากับธรรมทั้งหมดของพระองค์
ความไม่ประมาท นั้น พระศาสดาตรัสว่า เป็นมูลแห่งกุศลธรรมทั้งหลาย กุศลธรรมทั้งหลายรวมลงในความไม่ประมาท มีความไม่ประมาทเป็นยอด ทรงสอนให้พุทธบริษัทสร้างความไม่ประมาทคือ การรักษาจิตด้วยสติอยู่เสมอ เมื่อเป็นอยู่อย่างไม่ประมาท ย่อมไม่หวาดหวั่นแม้ต่อความตายที่จะมาถึงข้างหน้า
พระพุทธโอวาท ๓ ข้อ คือเว้นชั่ว ทำดีและทำจิตใจให้บริสุทธิ์นั้น กล่าวโดยองค์ธรรมก็คือ ศีล สมาธิและปัญญานั้นเอง จะเว้นชั่วก็ต้องอาศัยศีล จะทำความดีก็ต้องอาศัยความมั่นคงแห่งจิตใจ และจะบริสุทธิ์แท้จริงก็ต้องอาศัยปัญญา
ความไม่ยึดมั่นถือมั่นและความหลุดพ้น(วิมุติ) ความหลุดพ้นถือว่าเป็นแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา เพราะคำสอนทั้งปวงมุ่งไปสู่ความหลุดพ้นจากกิเลสและความทุกข์ เสมือนน้ำในมหาสมุทรมีรสเดียวคือรสเค็ม ความหลุดพ้นนี้ย่อมมีได้เพราะความไม่ยึดมั่นถือมั่น ความไม่ยึดมั่นถือมั่นจึงเป็นปฏิปทาแห่งความหลุดพ้น
เหล่านี้ล้วนเป็นหัวใจแห่งพระพุทธศาสนาทั้งสิ้น
|
