อยู่อย่างไทยไม่ไร้คุณค่า ...เนื่องในวันเด็กแห่งชาติ
 เนื้อความ :

     ศิริพรอยู่กับยายมาตั้งแต่เด็ก...เพราะคุณพ่อคุณแม่เป็นครูทั้งสองท่าน ยังจำได้ว่ายายร้องเพลงกล่อม...แบบไทยๆ
เริ่มตั้งแต่..เจ้านกขมิ้นเหลืองอ่อนเอย..ค่ำนี้จะนอนไหน
หรือกุ๊ก กุ๊กไก่เลี้ยงลูกมาจนใหญ่ไม่มีนมให้ลูกกิน....และ..
เจ้านกกาเหว่าเอยไข่ไว้ให้แม่กาฟัก  แม่กาก็หลงรักคิดว่าลูก
ในอุทร..ทุกเพลงฟังเพราะและแฝงคติธรรมด้วยเสมอ
แม้นกระทั่งโตก่อนนอนทุกคืนยายจะสอนไหว้พระสวดมนต์
รำลึกถึงผู้มีบุญคุณ และมีเมตตา ไม่เบียดเบียนเพื่อนที่เกิดมาร่วมโลกเดียวกัน ไม่จองเวรกัน  นิทานก่อนนอนของยายก็จะขึ้นต้นด้วยคำว่า  " กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว...  เสมอ "
เพราะคุณแม่จะไปอบรมต่างจังหวัดครั้งละนานๆ คุณแม่ครู
ศิริพรเป็นคนเก่ง สอนลูกๆให้เก่ง ( แวะไปขอทุนสนับสนุนงานวันเด็กทราบจากคุณพ่อว่าไปทำพาสปอร์ตอีกแล้ว...72 ปีแล้วยัง..เป็นคนเก่งในดวงใจครูศิริพรเสมอ..คุณแม่ผู้ใจดี
วันนี้ยังเป็นสปอนเซอร์นำหลานๆไปทัวร์เขาพนมรุ้งอีก ท่านว่า
พ่อกับแม่นำลูกสู่วิวัฒนาการสมัยใหม่ท่านจะพาไปย้อนอดีตเอง เขาพระวิหารก็ไปแล้วบ่อยๆ  ผาแต้มก็ไปแล้ว วันนี้ตกลงเป็นเอกฉันท์ไปเขาพนมรุ้งกัน  ลูกๆเขาบอกคุณยายแข็งแรงกว่าคุณแม่เสียอีก  )  แต่คุณยายของครูศิริพรหมายถึงคุณแม่ของแม่ครู (ขณะนี้ท่านเสียชีวิตไปนานแล้ว 12 ปีเห็นจะได้ )  ท่านค่อยๆกล่อมเกลาจิตใจให้อ่อนโยน รู้คิด รู้ปฏิบัติ
เวลาตักบาตรตอนเช้ายายจะใช้ใบตองกล้วยห่อขนมหวาน
เสร็จแล้วจะสอนกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศล ยายจะสอนคุณครูทำกับข้าวแบบไทยๆ ส่วนคุณแม่สอนร้อยพวงมาลัย จัดดอกไม้
แกะสลัก เพราะคุณแม่จบการเรือนที่นครราชสีมา บอกแล้วไง
คะ คุณแม่สอนให้เก่ง คุณยายสอนให้ดี  คุณพ่อสอนให้พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่  หากมีวาสนาได้เห็นคุณตา ท่านจะสอนว่ากระไรหนอ...เสียดายที่ไม่มีโอกาส...ขอฝากคำคุณยายสอน
สำหรับเด็กๆ แห่งชาติไทยทุกๆคนไม่ว่าเจ้าจะยาก ดี  มี  จน
ประการใด.....
        งามจริตมารยาทเจ้า     งอนงาม
งามพูดงามยิ้มยาม                   ยั่วแย้ม
งามเคืองระคายความ                คมเคียด ค้อนแฮ
งามเลิศลักษณแต่งแต้ม             ผ่อนเผ้าพางาม    
...ปรับปรุงชีวิตให้เข้ากับสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาล
โดยมีวัฒนธรรมไทยเป็นพื้นฐานในการดำรงชีวิต จะทำให้ชีวิตเป็นสุข  เพราะคนเราเมื่อยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องสู้ และพัฒนาชืวิตให้ดีขึ้น ดังคำที่จำได้ว่า
          รู้        แล้วให้หมั่นตั้ง               ใจทำ
    รัก      แต่นิ่งไป่นำ                          ชอบให้
    จัก      ดีชั่วสำ-                               เหนีกแน่  ไฉนนา
     ดี       และร้ายจักได้                      สำเร็จด้วยตนทำ  
ขออนุญาตผู้ดูแลลานธรรมนะคะ คนแก่ก็แบบนี้แหละค่ะได้คิดถึงตอนเป็นเด็กก็อดพูดมากไม่ได้  ลูกๆที่บ้านเขาบอกบ่อยๆ เบื่อคนบ่น   (คุณแม่ไม่อยากบอกเลยว่า คิดเหมือนคุณแม่ตอนเด็กๆเลยค่ะ ) แต่ถึงจะเบื่ออย่างไรก็ด้องทำตาม
กว่าจะรู้ว่านั่นคือสิ่งทำให้ชีวิตมีคุณค่า  ก็ตอนที่ต้องมาสอน
คนอื่นต่อนี่แหละ  ( สอนลูก กับลูกศิษย์ตัวเล็กๆเด็กด้อยโอกาสทั้งหลายของครูศิริพร ) แต่แอบได้ยินข่าวมาว่า..
มีใครบางคนกำลังรับกระบี่ เป็นนายร้อย..อยู่นะ เขาจะคิดถึงครูคนนี้หรือเปล่าหนา  บางคนเปิดบริษัทส่วนตัวที่กรุงเทพฯ
ก็หลายคน จบวิศวะฯ กันเป็นแถว  คิดถึงเด็กๆที่โรงเรียนคุณครูศิรพรบ้างนะลูกๆที่ประสบความสำเร็จทั้งหลาย ปฏิทินที่
บริษัทของ พี่เกียรติศักดิ์  สมัครสมานส่งไปให้คุณครูและน้องๆได้รับแล้วสวยงามมาก   อยากเห็นแต่นายร้อยห้อยกระบี่ ว่าจะเท่ห์...ขนาดไหน หากว่างก็โพสต์รูปไปให้
คุณครูกับน้องๆดูด้วยนะคะ  เขาจะได้เห็นตัวอย่างที่ดีมีค่ากว่าคำสอน  พี่ที่เป็นพยาบาลนางฟ้าสีขาวที่แสนสวยหลายคน
ช่วยเป่ามนต์ให้น้องๆเรียนเก่งๆเป็นคนดีเหมือนพวกหนูๆด้วยนะคะ  ที่www.thai.net/khononlongschool/
ท่านอาจารย์เปี๊ยก ที่จุฬาฯหากว่างจากการสอนก็แวะเยี่ยม
ครูแลน้องๆทางwebsite บ้างนะจ๊ะ ใครที่ครูไม่ได้เอ่ยถึงไม่ใช่ครูลืมนะจ๊ะแต่ครูเกรงใจเจ้าของลานธรรมท่านจ้ะขอให้มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงกัน โดยการออกกำลังกาย
ปฏิบัติธรรมกันวันละนิดวันละหน่อยดีกว่าไม่ทำเลย เพราะของสองสิ่งนี้ไม่มีขายเหมือนมาม่านะจ๊ะ เจริญธรรมทุกๆคน

 จากคุณ : ศิรพร [ 10 ม.ค. 2547 / 10:07:25 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.100 ]

 ความคิดเห็นที่ 1 : (ศิริพร)

ผิดอีกแล้ว เข้าไปแก้ไม่ได้ด้วย ขอแก้คำผิดนะคะ
    จัก  ดีชั่วสำ-          เหนียกแน่  ไฉนนา   ค่ะ
เจริญธรรม

 จากคุณ : ศิริพร [ 10 ม.ค. 2547 / 10:11:56 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.103 ]


 ความคิดเห็นที่ 2 : (ศิษย์ อ.)



คลิกเพื่อฟังเพลงชาติไทย

 จากคุณ : ศิษย์ อ. [ 10 ม.ค. 2547 / 10:15:14 น. ]
     [ IP Address : 203.113.36.9 ]


 ความคิดเห็นที่ 3 : (เก่ง)

อนุโมทนาสาธุครับ

 จากคุณ : เก่ง [ 10 ม.ค. 2547 / 12:33:54 น. ]
     [ IP Address : 203.113.33.10 ]


 ความคิดเห็นที่ 4 : (ตชบ)

คิดถึงแม่จัง

 จากคุณ : ตชบ [ 10 ม.ค. 2547 / 12:41:31 น. ]
     [ IP Address : 202.133.137.8 ]


 ความคิดเห็นที่ 5 : (ศิริพร)

   สาธุค่ะ    ขอบพระคุณที่ช่วยสร้างสีสันแห่งวันเด็กค่ะ  เจริญธรรม
   สาธุค่ะ   คุณเก่ง

 จากคุณ : ศิริพร [ 10 ม.ค. 2547 / 12:41:59 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.101 ]


 ความคิดเห็นที่ 6 : (ศิริพร)

  อนุโมทนา ค่ะ คุณตชบ.  เจริญธรรมค่ะ

 จากคุณ : ศิริพร [ 10 ม.ค. 2547 / 12:44:03 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.101 ]


 ความคิดเห็นที่ 7 : (TU (ทียู))

_/|\_ _/|\_ _/|\_ ... นะค่ะ  คิคิ

 จากคุณ : TU (ทียู) [ 10 ม.ค. 2547 / 12:57:30 น. ]
     [ IP Address : 210.86.204.226 ]


 ความคิดเห็นที่ 8 : (aratana)

ตัดขาออก สัก 6 ขา
จะได้ไม่เป็น  แม่ปู กับ ลูกปู

 จากคุณ : aratana [ 10 ม.ค. 2547 / 14:56:31 น. ]
     [ IP Address : 203.113.61.198 ]


 ความคิดเห็นที่ 9 : (ศิรพร)

   เจริญธรรมค่ะ ท่านaratana หมายความว่าให้ศิริพร ตัดขาออกเพราะ
   เดินไม่ตรงทางใช่ไหมคะ  ก็เด็กประถมนี่คะ จะให้เก่งเหมือนเด็กมัธยมเป็นไป
   ได้ยากค่ะ  ต้องค่อยๆฝึกไปค่ะหากสิ่งใดไม่ถูกต้องยินดีน้อมรับคำแนะนำทีดีๆ
   จากท่านค่ะ สวัสดีค่ะ

 จากคุณ : ศิรพร [ 10 ม.ค. 2547 / 21:18:55 น. ]
     [ IP Address : 61.19.212.131 ]


 ความคิดเห็นที่ 10 : (aratana)

...ให้น้อยใจ   นิด ๆ ก็พอ..
เพราะ พระธรรม กลับ ไม่รัก และไม่เกลียด ...
ความสนิทสนม เป็นงานของกิเลส
===============================================
ยามกระหายน้ำจัด กลางทุ่งแห้งแล้ง แสงแดดแผดเผา......(คตินี้ aratana เก็บไว้ใช้ส่วนตัวผมเองเวลาเจอคนโกรธ)
===============================================
                     พึง ก้มลง คุกเข่า  อย่างอ่อน น้อม...
                     เพื่อดูดดื่ม น้ำในรอยเท้าโค อันน้อยนิด อย่างระมัดระวัง มิให้น้ำขุ่น
                     แล้วรีบจากไป........(เปรียบประดุจการ หาความรักอันน้อยนิด จากผู้กำลังโกรธ กระนั้น...แล)
===============================================

 จากคุณ : aratana [ 10 ม.ค. 2547 / 22:21:45 น. ]
     [ IP Address : 203.113.61.197 ]


 ความคิดเห็นที่ 11 : (ศิริพร)

ค่ะ สาธุอนุโมทนาในธรรมที่ได้นำมาให้พิจารณา เจริญธรรมค่ะ

 จากคุณ : ศิริพร [ 10 ม.ค. 2547 / 22:32:51 น. ]
     [ IP Address : 61.19.212.131 ]


 ความคิดเห็นที่ 12 : (กอบ)

ไล่อ่านกระทู้ไปเรื่อย ๆ เพิ่งเห็นกระทู้นี้ของคุณยายครับ

ว่ากันว่า ครูก็เหมือนเรือจ้าง นำคนขึ้นฝั่ง ประสบความสำเร็จได้มากมาย แต่ตนยังต้องพายเรือ ส่งคนแต่ละรุ่นต่อไปเรื่อย ๆ เป็นอาชีพที่สร้างประโยชน์และความก้าวหน้าให้แก่ผู้อื่นทั้งนั้น ตนเองได้แค่ความดีใจ อิ่มใจ ที่คนที่ตนส่งขึ้นฝั่งประสบความสำเร็จ ในงาน ในอาชีพ ในชีวิต แค่ครูผู้ส่งขึ้นฝั่งได้เห็น ได้รู้ข่าวคราว ถึงความสำเร็จก็มีความสุขแล้ว

อยากเห็นครูดี ๆ รักลูกศิษย์ แบบ ครูแท้ ที่ชื่อ คุณยายศิริพร ในสังคมมาก ๆ ครับ

 จากคุณ : กอบ [ 10 ม.ค. 2547 / 23:30:20 น. ]
     [ IP Address : 169.210.7.114 ]


 ความคิดเห็นที่ 13 : (ศิริพร)

      คุณกอบอย่าวัดความดีของคุณครูยายจากแค่ตัวหนังสือนะคะ
     คนโบราณ..เขาบอกไว้ว่าระยะทางพิสูจน์ม้า  กาลเวลาพิสูจน์คนค่ะ
     คุณครูยายก็แค่...ครูธรรมดาๆที่จู้จี้ขี้บ่นไปตามเรื่องตามราวเท่านั้นเองค่ะ
     คุณครูท่านอื่นๆที่ดีกว่านี้มีมากค่ะ แต่ท่านไม่ชอบที่จะพูดเท่านั้น บางท่านชอบ
    อยู่เงียบๆมากกว่าที่จะออกมาเล่นงิ้วเหมือนคุณครูยาย  ดีไม่ดีจะถูกคนอื่น
    แอบหมั่นไส้เอาได้ค่ะ   ขอบคุณในคำชื่นชมนะคะ และอยากเห็นคนดีๆมีเมตตา
   ต่อผู้อื่นเสมอโดยไม่เลือกว่าคนผู้นั้นจะเป็นใคร  เคยรู้จักหรือไม่เช่นคุณกอบ
   ให้มีอยู่ในสังคมมากๆเช่นกันค่ะ

 จากคุณ : ศิริพร [ 11 ม.ค. 2547 / 00:33:46 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.105 ]


 ความคิดเห็นที่ 14 : (กอบ)

ผมไม่ได้วัดความดีแค่ตัวหนังสือ น่ะ ฮิฮิ
แค่ดูกิจกรรมต่าง ๆ ที่ทำในเวบบ้านก่อโนนหล่อง แล้วก็รู้ครับว่าเป็นไง

คำพูดและความรู้สึกและธรรมที่แสดงออกมา มันหลอกกันยาก ครับ ว่าใครเป็นไง

 จากคุณ : กอบ [ 12 ม.ค. 2547 / 09:12:47 น. ]
     [ IP Address : 202.57.166.103 ]


 ความคิดเห็นที่ 15 : (ศิริพร)

   สาธุค่ะ  เจริญธรรมค่ะ

 จากคุณ : ศิริพร [ 12 ม.ค. 2547 / 16:32:50 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.102 ]


 ความคิดเห็นที่ 16 : (ศิริพร)

          วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่มีความสุขใจ ที่ได้เห็นเด็กๆ  เขาสนุกสนานจากการ
ที่ได้ไปพบเห็นสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างไปจากที่พบเห็นเป็นประจำ  เขากล้าแสดง
ออก และกล้าที่จะห่างครูไปเดินดูนิทรรศการ  เด็กสมัยนี้ไม่เหมือนสมัยก่อน
กล้าคิด  กล้าทำ กล้าตัดสินใจ  ก่อนนี้เดินตามครูต้อยๆ แทบจะป็นเดินเหยียบ
เท้าครูกันเลย  แต่เวลานี้ครูต้องเดินตามเขาแล้ว  ต้องคอยดีงๆไว้บ้างไม่งั้นจะ
แตกแถวกันมากไป   รู้สึกว่าปีใหม่ปีนี้มีของขวัญดีๆในชีวิตหลายอย่างมาก
ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย   ทีชเชอร์อะวอร์ด  สิ่งที่หลายคนต้องการ แก่งแย่ง
ชิงดีชิงเด่นกัน  คุณครูยายเฉยๆ ไม่รู้สึกตื่นเต้น ไม่มีความรู้สึกอยากได้งานก็
ไม่ได้ทำเพิ่มเอาของเก่ามาปัดๆฝุ่น วางโชว์ๆ งานเด็กๆทั้งนั้น เก็บๆเอาไว้เฉยๆ
เลยเอามาเข้าเล่ม ใส่ปกแค่นั้นก็ดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ  พรุ่งนี้ 9 โมงเช้าคุณครู
ยายจะรับรางวัลครูเกียรติยศเป็นครั้งแรกในชีวิต ตั้งแต่รับราชการมา 25 ปี
เต็ม  นับว่าป็นความภูมิใจของคุณพ่อกับคุณแม่ คงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ท่านได้ภูมิใจ  ในวัยชราเช่นนี้  ความเมตตาของพื่อนสมาชิกในลานธรรมได้ส่งผลต่อ
หลายทอดจริงๆค่ะ สาธุขอให้ทุกท่านจริญใจในการปฏิบัติธรรมค่ะ

 จากคุณ : ศิริพร [ 15 ม.ค. 2547 / 18:43:16 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.100 ]


 ความคิดเห็นที่ 17 : (กอบ)

ยินดีด้วยครับ ที่ได้รับรางวัลครูเกียรติยศ ครับ

สมัยผมเด็ก ๆ ไปดูนิทรรศการทีไร ไม่เคยเดินตามครูน่ะ ครับ ฮิฮิ
พรรคพวกผมเดินทั่วไปหมด จนถึงเวลากลับ ครูกลับต้องเดินตามหาพวกผม
เพราะไม่รู้ไปอยู่ที่ไหนของงานแล้ว พักหลัง ๆ เวลาไปงานนิทรรศการต่าง ๆ ก็ไม่ห่วงอีกครับ ปล่อยเดินกันเอง แล้วนัดเวลาว่าให้มาเจอกัน ตรงไหน เวลาไหน เพื่อกลับโรงเรียน ครับ พอถึงเวลาแล้วก็ไม่เห็นมีใครมาตามนัดสักคน สักครึ่งชั่วโมง ครูก็เดินตามหาให้ขวั่ก พอหาไม่เจอก็เดินกลับมาจุดนัดอีก นักเรียนที่แสนดีของครูก็มารอกันพร้อมแล้ว  (แค่มาช้าไปหน่อยเดียวเอง ฮิฮิ)

 จากคุณ : กอบ [ 16 ม.ค. 2547 / 11:19:28 น. ]
     [ IP Address : 202.57.166.126 ]


 ความคิดเห็นที่ 18 : (ศิริพร)

    ช่างเหมือนกันเหลือเกินค่ะ... พอคณะกรรมการตรวจเสร็จหมดหน้าที่เด็กๆ
ต้องนำเสนองานแล้ว  เขาขออนุญาตไปเที่ยวห้างสรรพสินค้า เลยอนุญาตให้ไป
คุณครูยายนั่งเฝ้าร้าน  ประมาณ 4 โมงเย็น เห็นจะได้เจ้าของสถานที่ท่านเดินมา
ตามโต๊ะที่ขอยืมมาจัดนิทรรศการ พี่ๆเด็กๆไปไหนแล้วคะหนูจะปิดห้องแล้วค่ะ
เลยบอกรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวคงมา  ประดุจวาจาสิทธิ์พูดจบวิ่งกันมาป็นแถวๆ
ช่วยกันขนโต๊ะเก้าอี้ขึ้นไปคืน เช็ดฝุ่นเรียบร้อย มิเสียแรง... ถึงได้พูดว่าช่างเหมือนกันเหลือเกินไงคะ (แค่มาช้าไปหน่อยเดียวเอง ) ถึงเขาจะซนแต่ก็เป็นคนน่ารักค่ะ  วันนี้รับเกียรติบัตรแล้วเลิกงานไปทานขาวกับคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึก  คุณพ่อภูมิใจมากดูจากการจับเกียรติบัตรอ่านแล้วไปที่ปฏิทินนึกว่าจะทำอะไร  กากบาทไว้อันเบ้อเริ่มเลย วันนี้วันที่ 16วันครูเหรอนี่
ดีใจที่ทำให้ท่านภูมิใจในตัวลูกสาวคนนี้ได้ เรียกว่าครั้งหนึ่งในชีวิต..เห็นจะได้
เจริญธรรมค่ะ

 จากคุณ : ศิริพร [ 16 ม.ค. 2547 / 16:52:41 น. ]
     [ IP Address : 203.113.57.103 ]




จบกระทู้บริบูรณ์



Click Here!