การปล่อยนกปล่อยปลาไหล ปล่อยหอยขมมันจะช่วยเรื่องวิบากกรรมบ้างไหม
 เนื้อความ :

มีคนแนะนำให้ไปทำ แต่ก็ไปทำมา และก็ไม่ได้คิดอะไร มองว่าเป็นการปล่อยชีวิต แต่สงสัยว่า สัตว์เหล่านี้จะโดนจับมาอีกไหม

 จากคุณ : เก่ง [ 5 ม.ค. 2546 / 21:10:24 น. ]
     [ IP Address : 203.152.4.85 ]

 ความคิดเห็นที่ 1 : (ลุงสุชาติ)

การปล่อยนก ปล่อยปลา ปล่อยสัตว์ รวมทั้งการไถ่ชีวิตโคกระบือ จัดเป็นอภัยทาน เป็นการพัฒนาจิตใจของเราให้เข้าสู่ความเป็นพรหม หรือ พรหมวิหาร ๔ และสะสมทานบารมี และเมตตาบารมี ขอให้ทำอย่างต่อเนื่อง จริงจัง ขออย่าได้ลังเลสงสัย ความปิติสุขจะเกิดขึ้นในใจของเราโดยอัตโนมัติ สามารถดับทุกข์คือ ไฟโทสะ โลภะ ตระหนี่ (มัจฉริยะ) ลงได้ ขอให้สังเกตดูจริตของเราโดยเฉพาะโทสะจริต ที่เคยเป็นคนใจร้อน โกรธง่าย ก็จะกลายเป็นคนที่มีจิตใจเยือกเย็นอ่อนโยน มีความปรารถนาที่จะช่วยเหลือผู้อื่นที่กำลังตกอยู่ในความทุกข์อยู่เสมอ ฯลฯ 

 จากคุณ : ลุงสุชาติ [ 6 ม.ค. 2546 / 02:50:18 น. ]
     [ IP Address : 202.133.160.39 ]


 ความคิดเห็นที่ 2 : (ลุงสุชาติ)

เพิ่มเติม การทำบุญกุศลดังกล่าว ย่อมจะช่วยผ่อนบรรเทาวิบาก หรือ ผลของกรรมในอดีตได้ส่วนหนึ่ง เสมือนกับน้ำในเหยือกที่มีเชื้อโรคปะปนอยู่มาก (กรรมเก่า) เมื่อดื่มทันที ก็จะเกิดโรค เช่น อหิวาตกโรค เจ็บป่วยล้มตายได้ แต่ถ้ายังไม่ถึงจังหวะโอกาสที่จะดื่ม (กรรมยังตามมาไม่ทัน) เราหมั่นเติมน้ำที่สะอาด (ทำบุญกุศล) น้ำในเหยือกจะเริ่มมีความบริสุทธิ์มากขึ้นตามลำดับ ดังนั้น เมื่อเราจำเป็นต้องดื่มน้ำในเหยือกนั้น เชื้อโรค (กรรมเก่า) ที่ยังอยู่ จะแสดงผลเหมือนกัน แต่ไม่รุนแรง เกิดเพียงอาการท้องเสีย ระบายท้องอ่อนๆ เท่านั้น

 จากคุณ : ลุงสุชาติ [ 6 ม.ค. 2546 / 03:04:50 น. ]
     [ IP Address : 202.133.160.127 ]


 ความคิดเห็นที่ 3 : (สำเภาทอง)

ช่วยได้แน่ๆ  ถ้าทำบ่อยๆจะเห็นผลดีเกิดขึ้นหลายๆอย่างในชีวิตผู้นั้น  อานิสงส์ในภพชาติต่อๆไปก็อาจจะเป็นคนอายุยืน  ถ้าเกิดถูกกักขัง  ก็จะมีใครหรือเหตุการณ์อะไรมาช่วยคลี่คลายปลดปล่อยให้หลุดพ้นไป   และไม่ควรกังวลว่าสัตว์ที่ถูกปล่อยออกไปนั้นจะถูกจับกลับมาอีก  อันนี้จะเป็นผลกรรมเก่าของสัตว์นั้นเอง  ส่วนที่เราทำเสร็จแล้วคือปล่อยไปแล้ว  ผลกรรมของเราที่ได้ทำนั้นก็ได้ทำเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้ว  อย่าห่วงในเรื่องนี้

 จากคุณ : สำเภาทอง [ 6 ม.ค. 2546 / 03:20:40 น. ]
     [ IP Address : 68.43.188.91 ]


 ความคิดเห็นที่ 4 : (แป้น)

แนะนำให้เลือกที่ปล่อยครับ
อย่างถ้าเป็นโค-กระบือ เขาจะมีโครงการรับโค-กระบือไว้ใช้งาน
โดยที่ให้สัญญาว่า จะไม่ฆ่า
     ถ้าเป็นสัตว์น้ำเช่น ปลา  ก็ให้ไปปล่อยหน้าวัดที่ติดกับแม่น้ำ
ส่วนมากจะเขียนว่าเป็นเขตอภัยทาน ห้ามตกปลา  ผมเองชอบไปปล่อยปลา
ที่วัดไร่ขิง เนื่องจากไปสะดวก  และแม่น้ำหน้าวัดก็มีปลาอาศัยอยู่เยอะ
มีคนไปให้อาหารปลาแยะ   พวกปลาเขาก็คงไม่ไปไหนไกล คงจะปลอดภัยอยู่

 จากคุณ : แป้น [ 6 ม.ค. 2546 / 16:50:11 น. ]
     [ IP Address : 203.170.148.102 ]


 ความคิดเห็นที่ 5 : (สานุ )

ผมว่าคงช่วยให้คุณได้สบายใจมากกว่า เรื่องบุญอยู่ส่วนบุญ บาปอยู่ที่บาป จะปนกันไม่ได้ การช่วยเหลือสัตว์ที่ได้รับทุกขเวทนามีอานิสงมาก ช่วยปลดปล่อยให้ได้รับอิสระถือว่าเป็นสิ่งดี ส่งเสริมพรหมวิหาร 4 ช่วยให้มีปัญญามากยิ่งขึ้น แต่คุณไม่ต้องหวังหรอกว่าจะได้บุญหรือจะแก้บาปได้ เจตนาที่คุณทำความดีด้วยจิตที่บริสุทธิ์นั้นแหละที่จะช่วยคุณได้ ก็แนะนำให้ทำความดีอย่างนี้ต่อไป จนกว่าคุณจะไม่พูดถึงเรื่องบาปบุญอีก ตราบนั้นคุณจะทำความดีด้วยเจตนาที่ดีจริงๆ

 จากคุณ : สานุ [ 7 ม.ค. 2546 / 09:16:06 น. ]
     [ IP Address : 203.113.32.13 ]


 ความคิดเห็นที่ 6 : (ต่องแต่ง)

ได้ยินหลวงปู่ เหรียญ วรลาโภ ท่านแสดงธรรมไว้บ่อยในเรื่องกรรมในทำนองว่า หากเป็นกรรมเก่าของเรา เราก็ต้องรับผลกรรมอันนั้นไป (ไม่ว่าจะเป็นกรรมอันเป็นกุศล หรือ กรรมอันเป็นอกุศล) แต่เราไม่ควรยอมแพ้กับผลของกรรมอันนั้น เราควรต้องสู้ต้องแก้ไข เช่น เกิดมาชาตินี้มีปัญญาน้อย เรียนหนังสือไม่ค่อยรู้เรื่อง ก็ให้อดทนเรียนไป เพราะการทำเช่นนี้เป็นการช่วยทำให้ชาติต่อๆไป เราจะมีปัญญามากขึ้น และเรียนหนังสือได้ดีขึ้น

กับอีกตอนหนึ่งท่านกล่าวว่า เราสามารถหลีกเลี่ยงผลของอกุศลกรรมได้ ด้วยการสร้างกุศลกรรมใหม่ในปัจจุบันนี้ หากว่าอกุศลกรรมวิบากอันนั้นเป็นเศษกรรม กรรมก็จะไม่ส่งผลเลย

ดังนั้น หากมีเคราะห์มีโศกอยู่ การปล่อยนกปล่อยปลาจะช่วยบรรเทาผลของอกุศลกรรมลงได้ หากกรรมที่ตนเองกำลังเสวยวิบากอยู่นั้น เป็นเศษกรรม แต่หากมิใช่เศษกรรม ก็ไม่สามารถบรรเทาผลลงได้เลย แต่ผลแห่งกุศลกรรมนั้นจะส่งผลดีให้ในภายภาคหน้า

แต่ถึงอย่างไรเราก็ยังสามารถเหนี่ยวนำให้ผลของกุศลกรรมที่ทำไปในปัจจุบันเหนี่ยวนำให้มาบรรเทาผลของอกุศลกรรมที่กำลังส่งผลในปัจจุบันในแง่ของกำลังใจได้ โดยให้มนสิการในขณะที่กำลังสร้างกุศลกรรม ให้จิตยินดีอย่างยิ่ง ปรีดาอย่างยิ่ง ในการที่ได้ทำให้คน(สัตว์)อื่นมีความสุข ในการทำให้คน(สัตว์)อื่นพ้นทุกข์ หรือในการชื่นชมในความสำเร็จหรือความสุขอันคน(สัตว์)อื่นได้รับโดยปราศจากความอิจฉา และถ้าทำได้ให้วางเฉยให้ทุกข์ของตน ปลงเสียว่าเป็นกรรมเก่าที่เคยทำไว้ ก็ต้องมาส่งผล อดทนต่อไป อกุศลกรรมวิบากก็จะหมดลงในวันหนึ่งจนได้ ซึ่งก็จะลงตรงกันกับ "พรหมวิหาร 4" ที่ลุงสุชาติว่าไว้พอดีเลย

 จากคุณ : ต่องแต่ง [ 7 ม.ค. 2546 / 09:37:20 น. ]
     [ IP Address : 192.168.3.6 ]


 ความคิดเห็นที่ 7 : (kaan)

ปล่อยก็ดี แต่ต้องเลือกซื้อจากแหล่งที่ ไม่ใช่จับมาให้ปล่อยเป็นอาชีพ ควรเลือกซื้อจากที่เขาจะเอาไปฆ่าแน่ๆ และต้อง
พิจารณาที่ปล่อยให้เหมาะสมว่าเขาจะรอดได้อย่างไรด้วย แต่การปล่อยสัตว์ที่ทำได้ ทุกวันในชีวิตประจำวันคือ การเลิก
เอาเนื้อสัตว์มาเป็นอาหาร อันเป็นเหตุแห่งการฆ่าที่มากที่สุดในโลกนี้ อย่างน้อยงดทุกวันที่ตรงกับวันเราเกิด(จันทร์ อังคาร...)
สัปดาห์ละครั้งก็ยังดีกว่า ให้ร่างกายของเราเป็นหลุมศพของสรรพสัตว์ทุกวันไม่มีวันเว้น

 จากคุณ : kaan [ 8 ม.ค. 2546 / 09:57:57 น. ]
     [ IP Address : 203.157.72.253 ]




จบกระทู้บริบูรณ์



Click Here!